Categorie archief: Geen categorie

Hall of Fame CBME gaat internationaal

Het bestuur van het Comité Behoud Martiaal Erfgoed heeft unaniem besloten om de Nationale Hall of Fame en Internationale Hall of Fame niet langer meer te scheiden. De vraag naar opname in het internationale register werd steeds groter en gezien de internationale prestaties van vele door ons gehuldigde sporters en pioniers, leek het ons niet langer correct om van een “nationale” Hall of Fame opname te spreken. Neem nu een Sem Schilt, Jon Bluming of een Ron Smoorenburg. Velen hebben hun strepen niet alleen nationaal, maar ook ver buiten de Nederlandse grenzen verdiend. Om deze reden zal de CBME’s Nationale Hall of Fame voortaan door het leven gaan als de CBME’s Internationale Budo Hall of Fame. Alle namen uit het register zullen per direct worden overgezet. De namen van overleden sportkampioenen en -pioniers die postuum werden en worden gehuldigd, zullen voortaan een eigen pagina krijgen.

Share Button

Kyoshi-eretitel en 7e dan CBME voorzitter

Op 18 maart 2014 wachtte Patrick Baas, voorzitter van het CBME, een wel heel aangename verassing. De postbode bezorgde hem een postkoker die afkomstig was uit Okinawa (Japan), de bakermat van het karate. De inhoud ervan was een handgeschreven briefje van niemand minder dan Hanshi Tetsuhiro Hokama (10e dan), hoofd van de International Kenshikai Karate Organization en de International Hokama Kobudo Organization. Tevens is Hanshi Hokama een rechtstreeks afstammeling van één van de grondleggers van het Okinawaanse karate die als peichin (lijfwacht) werkte in het Shurijo Castle waar het karate zijn oorsprong vond. De brief vermelde dat Patrick Baas vanwege honorabele diensten zoals het schrijven van 7 boeken, het oprichten van het Comité Behoud Martiaal Erfgoed, de nationale en internationale Hall of Fame en het ontwikkelen van het BNK predicaat voor goede doelen, alsmede het ‘in the picture’ plaatsen van het Okinawaanse culturele erfgoed, werd geëerd met twee ere-graden. Eén van de bijgevoegde certificaten bleek de 7e dan-graad te zijn en de andere de ‘Kyoshi’-titel. Kyoshi betekent ‘professor in de martial arts’. Let vooral op de originele stempels van Shurijo Castle. De 6e dan behaalde Patrick nog door hard te trainen en te knokken in de Okinawaanse honbu te Nishihara, Okinawa. Vanaf de 6e dan kan men, zoals iedereen weet, alleen nog maar graduaties behalen vanwege honorabele verdiensten.

DSC08770

Announcement_1

Announcement_2

7e_dan-graad_1

7e_dan-graad_3

Kyoshi-graad_4

Share Button

Een beter voorbeeld kun je niet hebben

Dat het CBME in Nederland helaas een noodzaak is, blijkt vandaag wel weer. In het televisieprogramma Showtime werd vanavond 10 oktober 2013 veel aandacht gegeven aan het feit dat de moeder van Gerard Joling in een fietstunnel van haar fiets was gevallen en naast wat schaafwonden een paar gekneusde ribben had. Vanochtend gebeurd, vanavond groot uitgemeten in het nieuws. Als we dan beseffen dat Nederlands – misschien wel grootste – vechtsporter Ramon Dekkers op 27 februari 2013 overleed tijdens het fietsen in (eveneens) een fietstunnel en dit bericht de martial-art wereld pas een dag later bereikte, dan lijkt het mij duidelijk waaraan het CBME haar bestaansrecht ontleent. Schandalig! We leven in een land waarin Yolante Snijders gebroken nageltje binnen vijf minuten wereldnieuws is terwijl een onbetwiste sportheld als een volslagen onbekende een dag lang anoniem in een tunnel ligt. En ondanks dat het CBME oprecht mevrouw Joling heel veel beterschap wenst, blijven wij maar niet begrijpen dat veel Nederlanders maar niet lijken te willen inzien wat mannen zoals Ramon voor ons land hebben betekend. Uiteraard is dit te danken aan de media – en niet zozeer aan de Nederlanders zelf – en dus zet het CBME zich hard in voor verbetering.

Share Button

Schandalige discussie rondom kinderkickboksen

Helaas staat het Nederlandse kickboksen weer eens in de negatieve belangstelling, sinds er een reportage (De vijfde dag van de EO) werd uitgebracht over knock-out gaande kinderen van 6 jaar oud. In Nederland worden er naar schatting zo’n 100 kinderkickbokswedstrijden gehouden. Professor Dick Schwaab geeft aan dit zeer onverantwoord te vinden en ook oud-wereldkampioene Krista Fleming – die een kickboksschool in Arnhem runt – is het stellig met hem eens. Haar leerlingen mogen pas vanaf 16 jaar aan wedstrijden meedoen. Ook oud wereld-kampioen Fred Royers geeft in de reportage aan te vrezen dat er vandaag of morgen een kindje in de ring zal overlijden. Zoals (wijlen) Louis Pardoel regelmatig zei: “Dat zijn ouders die zelf nooit geen ene moer gepresteerd hebben, maar nu ze zien dat hun kind wat meer pit in hun donder heeft spannen ze hem voor het karretje om het levenslange gezichtsverlies van henzelf goed te maken”. Het commentaar van Pardoel wordt onderbouwd zodra we kunnen zien hoe tijdens de uitzending een vader apetrots van oor tot oor staat te glunderen wanneer zijn 6-jarig zoontje verteld dat hij het geweldig vindt om ‘mensen in elkaar te slaan’. De vraag reist: hoe kan een beschaafd land hondengevechten verbieden maar kindergevechten toestaan? Gelukkig lieten naar aanleiding van de EO uitzending de reacties van de tweede kamerpartijen VVD, PvdA en CDA niet lang op zich wachten. Zij lieten aan de minister weten dat zij verwachten dat er strenge acties zullen worden ondernomen. We hopen het ten zeerste, want er zijn meer dan genoeg echte oprechte thai- en kickboksers in dit land die al lang niet meer  zitten te wachten op dit soort negatieve publiciteit van niet-nadenkende-personen.
Share Button